Şarj Edilebilir Lityum Polimer Pillerin Dört Temel Özelliği

1. Şarj tutma kapasitesi.
Şarj tutma kapasitesi genellikle kendi kendine deşarj olarak adlandırılır ve genellikle açık devre durumunda, uygun çevresel koşullarda saklanan pilin tutma kabiliyetini ifade eder. Kendi kendine deşarj, esasen lityum pil malzemeleri, üretim süreçleri ve saklama koşulları gibi çeşitli faktörlere bağlıdır. Genel olarak, sıcaklık arttıkça kendi kendine deşarj oranı da artar. Şarj edilebilir pilin karşılık gelen kendi kendine deşarj derecesi normal bir fenomendir.
2. İç direnç.
Bir pilin iç direnci genellikle pilin içinden akan akıma karşı direnç anlamına gelir. Şarj edilebilir pilin iç direnci çok küçüktür ve daha doğru sonuçlar ölçmek için özel bir cihaz kullanmak gerekir. Normal koşullarda, pilin iç direnci şarj durumundaki iç dirençtir, hatta pil tamamen şarj edildiğinde (boşaltma durumundaki iç dirençle karşılaştırılır, bu da pil tamamen boşaldıktan sonra iç direnç anlamına gelir. Genel olarak, boşaltma durumundaki iç direnç, şarj durumundaki iç dirençten daha büyüktür ve aynı zamanda stabildir). Pilin iç direnci ne kadar büyükse, pil kendisi o kadar fazla enerji tüketir ve pilin kullanım verimliliği o kadar düşük olur.
4. Kapasite.
Pil tarafından belirli deşarj koşulları altında salıverilebilecek toplam güç miktarını ifade eder.
5. Güvenlik performansı.
Düşük güvenlik ve güvenilirlik göstergelerine sahip pilleri kabul etmek mümkün değildir. En çok etkili olanlar patlama ve sızıntılardır. Patlama ve sıvı sızıntısı olayları esasen pilin iç basıncı, yapı ve proses tasarımı ile ilgilidir ve yanlış kullanım da buna neden olur.